Bij een blik op de bijsluiter van mijn tot dramatische diepten gekelderde aandelenpakket viel mijn aandacht op de slogan die tegenwoordig verplicht moet worden meegeleverd bij dergelijke financiële pakketten: ‘In het verleden behaalde resultaten bieden geen garantie voor de toekomst.’ Hoe toepasselijk! Een soort ‘Roken is dodelijk’, maar dan anders. Het verschil is dat die slogan wel effect heeft. Particuliere en institutionele beleggers blijven terughoudend en daardoor gaat de AEX al maanden door een diep dal.

Onwillekeurig dwaalden mijn gedachten af naar de situatie van David Coulthard bij McLaren. Als we het over een diep dal hebben, dan kan David daar op z’n minst een woordje over meepraten. Het loopt niet bij Coulthard. Weer niet. Nog steeds niet. In de kwalificaties zijn zijn resultaten de laatste tijd bedroevend. Hij kwalificeert de McLaren vaker buiten dan in de top-10 en ook de resultaten in de races zijn niet om over naar het kille Schotland te schrijven. In Australië won hij dan wel, maar als je die race nader bekijkt heeft hij daar puur geprofiteerd van de pech van Schumacher en de fout van Montoya. Anders was Coulthard waarschijnlijk nog niet in de buurt van de overwinning gekomen.

Het moet hem dan ook niet licht gevallen zijn dat hij na het vertrek van Mika Hakkinen opnieuw om de oren wordt gereden door een Fin. Dat die ook nog eens negen jaar jonger is en in zijn tweede jaar bij het team dichter bij de wereldtitel is dan hij zelf ooit is geweest, is hard aangekomen bij de 32-jarige DC. Toen Hakkinen zijn carrière beëindigde leek hij eindelijk de nummer 1-status te krijgen binnen het team. Officieel bestond die niet bij McLaren, maar het vertrek van de tweevoudig kampioen betekende wel dat Coulthard nauwer kon samenwerken met Technisch Directeur Adrian Newey. Toch bleek het niet zo voordelig uit te pakken als verwacht. Coulthard zei vanaf het allereerste begin zich niet happy te voelen in de MP4-17 en tot overmaat van ramp zou hij het ruim anderhalf jaar met die auto moeten stellen.

Met het voortdurende uitstellen van het debuut van de MP4-18 wordt het er allemaal niet beter op. Buiten het feit dat de MP4-17 daardoor minder is doorontwikkeld dan hij had gewild, lijkt hij ook bij het op handen zijnde debuut de nieuwe auto alweer in het nadeel te zijn. Van alle McLaren-coureurs heeft Coulthard veruit de minste testkilometers gemaakt met de nieuwe auto. Steeds wanneer zijn test gepland stond, moest de sessie worden afgebroken door mechanische problemen of een crash van een van zijn collega’s.

Het was min of meer te verwachten dat er, bij het aanzwellen van het ‘silly season’, stemmen op zouden gaan die de positie van Coulthard in twijfel zouden trekken. In de afgelopen week werd er dan ook druk gespeculeerd over een mogelijke overstap van Juan Pablo Montoya naar McLaren ten koste van Coulthard. McLaren zou zelfs diep in de buidel willen tasten om de Colombiaans doorlopende contract met Williams af te kopen. Geconfronteerd met de geruchtenstroom arriveerde Coulthard op donderdag op Hockenheim als het jongetje van de klas dat altijd gepest wordt. ‘Een klap in het gezicht doet zeer, woorden niet’, aldus de twijfelachtige reactie van de Schot. Het zou nog maar een kwestie van tijd zijn voor McLaren opheldering zou geven. Uiteraard nam 'meester' Norbert Haug het op voor zijn bejegende protégé en ontkende stellig dat het team op zoek is naar een opvolger.

Nu Williams duidelijk heeft laten blijken Montoya in geen geval te laten gaan, lijkt Coulthard opnieuw het voordeel van de twijfel te krijgen. Toch kan McLaren er niet aan voorbij gegaan zijn dat het niet loopt met DC. Hij heeft zich in het verleden bijzonder dienstbaar gemaakt voor het team. Hij heeft sterke races gereden en wedstrijden gewonnen. Maar in de Formule 1 zijn in het verleden behaalde resultaten al helemaal geen garantie voor de toekomst. Met een gemiddelde van net iets meer dan één zege per seizoen sinds zijn aantreden in 1996 (twaalf zeges in acht seizoenen) is Coulthard inmiddels ruimschoots de coureur die het meeste krediet ooit kreeg van een topteam.

En hoewel hij zelf beweert dat McLaren de plek is waar hij wil zijn, mag eraan getwijfeld worden of Coulthard zelf wel gebaat is bij nog een jaar McLaren. Het team heeft haar aandacht allang gericht op Kimi Räikkönen, wat het voor Coulthard alleen maar moeilijker zal maken. Een overstap naar een ander team zou zijn carrière een nieuwe impuls kunnen geven en zijn zelfvertrouwen kunnen herstellen. Hoewel ik het heel goed begrijp dat je als coureur nooit zonder meer een stoeltje bij een topteam zult willen opgeven, zou ik als ik Coulthard was toch even goed in de spiegel kijken, voor ik mijn handtekening zette onder een contractverlenging.

Groeten,

         Stefan