Verdwaasd kijkt hij voor zich uit. Het zweet gutst over zijn voorhoofd en een heftig gevoel van teleurstelling en machteloosheid wordt zich van hem meester. De vermoeidheid is na een lang weekend duidelijk voelbaar en hij beseft dat dat zijn gemoedsrust op het moment niet bepaald ten goede komt. In zijn ooghoek vangt hij een glimp op van een al even bezorgde collega die hem tevergeefs een blik toewerpt. Hij kan het even niet beantwoorden. 

Hij is een Ferrari-monteur. Enkele ogenblikken geleden werd hun man op een ronde gezet door de leider in de wedstrijd en rijdt nu in schier kansloze positie op de achtste plaats. En dat terwijl hun naaste rivalen voorin meestrijden om de podiumplaatsen. Ze hadden zojuist de derde pitstop uitgevoerd, maar die had hen niet veel opgeleverd. Het was vanaf dit moment niet meer in hun handen. Even gaat hij in gedachten terug in de tijd. Vorig jaar wonnen ze hier in Hongarije de constructeurstitel. Het was een droomseizoen geweest, surrealistisch bijna. Nu stonden ze er veel minder rooskleurig voor. Als het zo zou blijven, zou het team de leiding in de WK-stand zelfs verliezen. Hij kijkt weer even naar de monitor, die recht boven hem hangt. Geen verandering. Waar was het in hemelsnaam mis gegaan?

De Grand Prix van Hongarije was een duidelijke afspiegeling van hoe het kan verkeren. Exact een jaar geleden was alles in het wereldkampioenschap van 2002 beslist. Ferrari behaalde met grote overmacht beide wereldtitels en hobbelden zonder dat het hen enige moeite leek te kosten naar het einde van het seizoen. Wat een contrast met de situatie nu! Met nog drie races te gaan zijn alle alarmbellen gaan rinkelen in Maranello en bevindt het team zich op een cruciaal punt in het wereldkampioenschap. En hoewel men er in al weken alles aan doet om het tij te keren, moet Ferrari onder ogen zien dat het haar lot niet meer in eigen hand heeft. Ferrari is aan handen en voeten gebonden doordat het momenteel op de verkeerde banden staat. Bridgestone delft steeds nadrukkelijker het onderspit in de bandenoorlog met Michelin en het ziet er niet naar uit dat ze het gat binnen enkele weken zullen dichten.

Voor Michael Schumacher moet het inderdaad even slikken zijn geweest dat hij op een ronde werd gezet door de ontketende Fernando Alonso. Ook hij moet in toenemende mate het gevoel hebben dat hij de grip het kampioenschap heeft verloren en dat heeft mentaal een behoorlijk effect gehad. Begrijp me niet verkeerd: Schumacher heeft zich in Hongarije het licht uit de ogen gereden om zijn voorsprong in het kampioenschap zo veel mogelijk veilig te stellen, maar toch verkeert hij niet in de topvorm die we in de afgelopen jaren van hem hebben gezien. Als je eerlijk bent, moet je toegeven dat zijn rijden minder overtuigend oogt en in de kwalificatie wordt hij steeds vaker overschaduwd door Rubens Barrichello. Naast de baan oogt hij timide en vermijdt hij zoveel mogelijk de lastige vragen die de journalisten in veelvoud voor hem klaar hebben. Ook hij zal in gedachten terug zijn gegaan om te identificeren waar nu precies het omslagpunt in de recente geschiedenis ligt. 

Hij zal zich ervan bewust zijn dat het vanaf nu heel erg moeilijk zal worden om de leiding in het kampioenschap te behouden. De drie leiders volgen elkaar in de stand op één punt. Zowel Monza als Indianapolis zijn circuits waar motorisch vermogen en grip in de bochten de doorslag geven en bovendien lijkt ook daar de kans op hoge temperaturen weer aanwezig. Williams lijkt voor die races de beste papieren te hebben en dus lijkt Juan Pablo Montoya nu torenhoog favoriet voor de titel. Vlak echter ook Räikkönen nog niet uit. Ook hij zit er dichtbij en zou er wel eens kunnen staan op het moment dat het nodig is; iets wat je bij Montoya, na de vele incidentjes niet met zekerheid kunt zeggen.

Hoe dan ook, de Formule 1 stevent af op een geweldige ontknoping van een nu al historisch seizoen. In dertien wedstrijden zagen we acht verschillende winnaars; een absoluut unicum in de afgelopen twee decennia. Het maakt het contrast met 2002 alleen maar groter. In de periode van dominantie van Ferrari was de spanning ver te zoeken. En nu is het juist Ferrari dat de rekening gepresenteerd krijgt...

Groeten,

         Stefan