Twee weken geleden viel mijn oog op een artikel dat het heropenen aankondigde van de rechtszaak rond de dood van Ayrton Senna op Imola in 1994. Het Italiaanse rechtssysteem maakt het mogelijk dat een gerechtelijk onderzoek kan worden ingesteld naar dodelijke ongevallen op circuits. Betrokkenen kunnen strafrechtelijk worden vervolgd. Naar aanleiding van het tragische ongeval van de drievoudig wereldkampioen werd Frank Williams, Patrick Head en ontwerper Adrian Newey 'Dood door Schuld' ten laste gelegd. De zaak sleepte voort tot eind 1999 toen Head en Newey als laatsten werden vrijgesproken.

Nu, bijna negen jaar na het ongeluk, vindt openbaar aanklager Rinaldo Rosini het nodig om de zaak opnieuw voor de rechter te laten komen. Rosini claimt dat er fouten zijn gemaakt, waardoor het verhaal weer van voren af aan begint. 

Evenals een aantal jaren geleden lijkt men zich te baseren op theorieën van diverse media rondom de toedracht van het ongeval. Destijds publiceerde een Engels autosportblad een sensatie-artikel, waarin een op een lasnaad gebroken stuurstang als aanleiding werd aangewezen. Onlangs werd dit in een documentaire van Channel 4 naar het rijk der fabelen verwezen. De zender ontvouwde een theorie, waarbij de bodemplaat van de Williams door een te lage afstelling over het asfalt zou hebben geschuurd. Senna zou daardoor de macht over het stuur hebben verloren. 

Het klopt dat de auto's indertijd ultralaag werden afgesteld, maar zelfs als de theorie, die zich onder meer beroept op het uitzetten van banden, zou kunnen kloppen, blijft het pure speculatie. Door de beperkte televisiebeelden en telemetriegegevens zal de ware toedracht nooit met zekerheid kunnen worden vastgesteld.

Negen jaar na dato is een heropening van de rechtszaak dan ook totaal niet meer relevant. De veiligheid van de circuits en de auto's is sinds 1994 zodanig verbeterd, dat er geen enkele parallel meer is met Senna's ongeval. En zelfs toen was men het er over eens dat een ongelukkige samenloop van omstandigheden debet was aan de fatale afloop. Het feit dat de Italiaanse justitie koste wat kost een schuldige wil aanwijzen voor een raceongeval gaat er bij mij niet in. Als het ongeluk aan het falen van het materiaal is toe te schrijven, wil dat niet zeggen dat de ontwerpers directe betrokkenheid kan worden verweten. Daarvoor werken te veel krachten en omstandigheden in op de situatie. Harde bewijzen ontbreken. 

Wat men niet lijkt te beseffen, is dat er nu eenmaal een risico kleeft aan autosport. Een risico dat wordt geaccepteerd door de teams en coureurs. De situatie is niet te vergelijken met die op de openbare weg, maar desondanks worden betrokkenen bij een raceongeval vervolgd alsof ze met 200 kilometer per uur een ongeluk hebben veroorzaakt op de autostrada.

Het Openbaar Ministerie gaat er ook compleet aan voorbij wat de heropening van de zaak voor de betrokkenen betekent. Williams en de zijnen zijn in de jaren na het ongeval door een hel gegaan. Vergeet niet dat het feit dat er je nalatigheid wordt verweten heel veel met je doet als een coureur in jouw auto overlijdt. 

Ik kan niet anders dan concluderen dat niemand baat heeft bij een heropening van het proces. Het is te hopen dat er niet te veel tijd overheen gaat voor ook het Hooggerechtshof tot deze conclusie komt en dat we de 'Zaak-Senna' dan eindelijk voorgoed kunnen laten rusten.

Groeten,

         Stefan